KÖYÜN ADI VE NEREDEN GELDİĞİ:

       Köyümüzün adı KIŞLA' dır. Merkez, Kırıklar, İmamlar mahalleleri olmak üzere üç mahallesi vardır.
Köyümüzün adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir. Ancak bununla ilgili olarak çeşitli rivayetler vardır. Bunlardan biri eskiden köyümüzün şimdiki kurulduğu yerde "askeri kışla"nın bulunduğu söylenmekte. Diğer bir rivayete göre ise köyümüzün çevredeki köy ve mahallelere göre daha aşağıda bulunması, yani rakımının düşük olması, KIŞLAK olarak kullanılmasına sebebiyet vermiş. Bu nedenle köyümüzün isminin buradan da geldiği söylenmektedir.
Kısacası, köyümüzün adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir bu konuda sadece rivayetler vardır.

KÖYÜN COĞRAFİ DURUMU:

      Zonguldak ili Çaycuma ilçesi, Kışla Köyü iki tepe arasında dar ve yamaç bir alana kurulmuş yerleşim merkezidir. Kuzey ve güney tepelerle çevrilidir. Köyün altından küçük bir dere geçmektedir.
Köyümüzün özellikle güney batı kesiminde bozuk, baltalık orman alanı mevcuttur. Halk bilinçsiz olarak bu ormanlık alanı tahrip etmiştir.
     Köyümüzün evleri betonarme ve gayet sağlamdır. Fakat bir çok binanın çatısı yoktur. Eski tip ev yok denecek kadar azdır. Evlerin bir kısmı da kagir evdir. Binaların üzerinde çatının bulunmaması evlerin yazın çok sıcak, kışın ise çok soğuktur. Böyle olunca da hem insanların sağlığı zarar görmekte hem de aile ve milli gelir açısından büyük kayıp olmaktadır.
     Bina yapımına başlanırken standartlara uygun olarak başlanmakta, binanın içinde yeteri kadar oda, salon, mutfak, tuvalet, banyo için yer ayrılmaktadır. Aynı zamanda binalar iki ve üç katlı olarak yapılmaktadır. Odalar döşem ile kaplanmaktadır. Halkın gelirinin iyi olması, ev düzeninin de iyi olmasını sağlamaktadır. Çoğu evde sıcak su tertibatı, kalorifer ve dekorasyonu bulunmaktadır.
    Okulumuzun karşısında bulunan; on iki daireli ve birçok işyerine sahip Hüseyin AYHAN Apartmanı köye ayrı bir renk katmaktadır. Ayrıca okulumuza gelen memurlar ile sağlık ocağımıza gelen memurların ev ihtiyaçlarını karşılamaktadır.
    Köyümüzde hüküm süren iklim, bilinen Karadeniz iklimidir. İlkbahar ve Sonbahar mevsimlerinde bol yağış düşer. Yazları ılık geçer, kışın ise fazla kar düşmemektedir.
    Köyümüzün çevredeki köy, ilçe ve il ile olan bağlantısı gayet kolaydır. İlçemize yolcu çeken taşıt kooperatifi var olup, her gün düzenli olarak seferleri bulunmaktadır. İl ile bağlantısı ilçe üzerinden hem kara yolu hem de tren ile yapılabilmektedir. Ayrıca çevre köylerin yollarının da köyümüz içerisinden geçmesi ile hiçbir zaman ulaşım problemi yoktur. İlçemiz Çaycuma'ya uzaklığı  8 km. İlimiz Zonguldak'a ise 53 km. kara yolu ile bağlanmaktadır.

KÜLTÜREL DURUM:

Köyümüzün okuma yazma derecesi küçümsenmeyecek kadar iyidir. Erkeklerin yüzde doksanı, kadınların ise yüzde sekseni okuma yazma bilmektedir. Ancak okuma yazmanın önemi son yıllarda anlaşılmaya başlamıştır. Daha önceleri TTK' ya işçi olarak girilebildiğinden okumanın önemi yeterince kavranamamıştır. Nasıl olsa TTK' ya işçi olarak girer denmiştir.  Son yıllarda nüfusun artması TTK' ya eskisi kadar işçi alınmaması, işsizler ordusunun giderek büyümesi okumaya karşı ilginin artmasına sebep olmuştur.
Eğitim ve öğretimin önemi iyice anlaşılmış olmasına rağmen; bazı ailelerimiz kız çocuklarını okutmamaktalar. "Kız çocuğu okuyup da ne olacakmış, yarın elin kapısına gidecek" görüşüne sahip ailelerimizde daha bulunmaktadır. Köyümüze ilköğretim okulunun yapılmış olması ve de zorunlu eğitimin sekiz yıla çıkarılması dolayısıyla kız çocuklarımızın biraz daha iyi eğitim almaları sağlanmış olmaktadır. Şimdi baktığımızda ise köyümüzden ilçemizdeki liselere, Anadolu liselerine kız  öğrencilerimiz devam etmektedir.
  Köyümüzün Kırklar ve İmamlar mahallelerinde daha önceden ilkokul bulunmasına rağmen , merkez mahallede okul bulunmamaktaydı. Öğrenciler Kırklar mahallesindeki okula gidip gelmekteydi. Burada okulun bulunmaması gençlerin başı boş gezip, zamanlarını kahve köşelerinde öldürmekteydiler. Daha sonra tv.'nin etki ve günün gelişen şartlarına ayak uydurabilme çabaları köye yeni okul yapımına başlanmasına sebep olmuş. Köyün ileri gelenlerinin teşviki ile ilk etapta okul yaptırma ve yaşatma derneği kurulmuş. Köyün yerleşim için en güzel olan arsası, köylüler tarafından bağışlanmış.
Artık sıra derneğin üye sayısını artırmaya gelmiş. Yöre halkının TTT da çalışır olması, TTK yöneticilerinin iyi niyeti üye kaydını kolaylaştırmış. Üyelerin aidatları maaşlarından otomatik olarak kesilmiş. Böylece dernek büyük bir gelire sahip olmuş. Halkımızda büyük bir fedakarlık göstermiş. Okul yapımı bitmesine rağmen dernek faaliyetlerini hala sürdürmektedir. Bu da okulumuzun ihtiyaçlarının giderilmesini kolaylaştırmaktadır.
Dernek maddi olarak belli bir birikimi elde ettikten sonra okul için bina planı yaptırmış. Büyük bir törenle temeller atılmış, ve temeller tamamlandıktan sonra binanın geri kalanını devlet yapmıştır. Okul binası 1988 yılında tamamlanmış olup eğitim öğretime 1989-1990 öğretim yılında Kışla İlköğretim Okulu olarak hizmete girmiştir.
Halkımız ve devletimiz köyün gelişip, güzelleşmesi, kalkınması, bilinçli ve kültürlü insanlar yetişmesi için geleceğe yönelik büyük bir yatırım yapmış oldular.
Köyümüzün merkez mahallesinde okuyup da yüksek öğrenime devam etme oranı yeni yeni artmaya başlamıştır. Bu öğretim yılı (1998-1999) başında okulumuzdan mezun olan bir öğrencimiz Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesini kazanarak, öğrenim görmeye başlamıştır.

KÖYÜN NÜFUSU:

Köyümüzün nüfusu toplam olarak iki bini aşmaktadır. Merkez mahallemiz ise 90 hane olup, nüfusu 600 kadardır. Köy nüfusu çocuk, genç, yaşlı olarak birbirine orantılıdır.

KÖYÜN TARIM DURUMU:

Köyümüzün tarıma elverişli alanı yok denecek kadar azdır. Daha çok sebze ve meyve yetiştirmeye elverişlidir. Tarlalar çok küçük parçalar halinde ve sarp yerlerde bulunmaktadır. Düz arazi çok azdır.
Köyde ekim dikim işlerinde modern araçlar kullanılamamaktadır. Bunun sebebi de traktörün tarlalara girememesidir, ekim dikim alanlarının küçük olmasıdır. Halkın TTK da işçi olarak çalışıyoruz diye tarıma fazla önem verilmemiştir. Erkekler ise bir işte çalışıyoruz diye tarla, bağ, bahçe işleriyle ilgilenmemektedirler. Bütün bu işleri kadınlar yapmaktadırlar.
Köyümüzde ağaç dikimi hızlanmıştır. Köyün ortasından derenin geçmesi, rüzgarın az olması kavak dikimini hızlandırmıştır. Bunun yanında diğer meyve ağaçlarının da dikim ve bakım işleri de yapılmaktadır.
Sebze yetiştiriciliğinde oldukça iyi, fakat bilinçsiz olarak yapılmaktadır. Örneğin mısır tarlasına hem mısır ekilmekte, bunun yanında ayrıca fasulye, kabak, domates, nohut, kara lahana dikilmektedir. Hal böyle olunca verimde azalmaktadır.
Köyümüzde hayvancılık da çok az yapılmakta, bir kısmı hiç yapmamakta, diğer bir kısmı ise hayvansal ürüne olan ihtiyacı kadar hayvan beslemektedir. Buda bir iki hayvanı geçmemektedir. Bunun sebebi meranın olmayışındandır. Son zamanlarda ilçemizdeki süt ürünleri sanayiinin gelişmesiyle köylerden her gün süt toplanmaktadır. Halkımız da elindeki fazla sütü buralarda değerlendirerek küçük de olsa aile bütçesine katkı sağlamaktadırlar.
Son yıllarda tarım alanında bilinçli çalışmalar yapanlarımızda vardır az sayıda olsalar da. Bir köylümüz kivi fidanı bularak dikmiş ve şimdi ürünlerini almakta ve satmaktadır. Bunun yanında bir iki ailede seracılıkla sebze yetiştirerek pazarlarda satmaktadır.

KÖYÜMÜZÜN YÖNETİMİ:

Köyümüzün yönetim durumu; bir muhtarlıktır. Merkez mahalle ile birlikte üç mahalleden oluşmaktadır.
Köyümüzde, devlet hizmetlerinden yararlanabilmek için çalışmalar yapılmaktadır. Devlet halk işbirliği ile köyümüze ilköğretim okulu, sağlık ocağı yapılmış ve temiz içme suyu şebekesi kurulmuştur.

KÖYÜMÜZÜN GEÇİM KAYNAKLARI:

Halkımız geçimini işçilikten sağlamaktadır. Hemen her aileden en az bir kişi TTK da çalışmaktadır ya da emekli maaşı almaktadır.
Köyden dışarıya son zamanlarda göçler olmaktadır. Yeni yetişen nesil çevremizdeki inşaatlarda ve ya günü birlik işlerde çalışmaktadır. Dışarıya da iş için gidenlerde olmuştur. Bunlar İstanbul ve Çorlu'ya yerleşmişlerdir.
Köyümüzde, bir tane tekstil işletmesi kurulmuş ve bu iş yerinde yüze yakın genç kızlarımız çalışmaktadır. Bu kızların bir kısmı çevre köylerden gelmektedirler.
Köyümüzde, iki tane bakkal, bir pide-lahmacun işletmesi ve dört tane kahvehane işletilmektedir.

KÖYÜN TÜRİZM DURUMU:

Köyümüzün geçmişinin çok eski olmasına rağmen turizmi gelişmemiştir. Komşumuz olan Çayır köyündeki mağaralar azda olsa turist çekmektedir.

KÖYÜN SAĞLIK DURUMU:

Köyümüz insanının yüzde doksanı bir sosyal güvenceye sahip olduklarından, devletin sağlık kuruluşlarından hiçbir maddi sıkıntı çekmeden yararlanabilmektedir.
Ayrıca köyümüzde sağlık ocağı bulunmakta; personel bakımından da iyi durumdadır. Üç doktor kadrosu, iki ebe, bir hemşire ve de bir hizmetlisi bulunmaktadır.

KÖYÜMÜZDE FOLKLOR:

Köyümüzün folklorik olarak göze batan iki geleneği ve göreneği vardır. Bunlar asker uğurlama ve evlenme gelenekleridir.
Düğünler; köyümüzde evlenme çağına gelen gençler ailelerinden habersiz olarak birbiri ile tanışıp, anlaşıyorlar. Kendi aralarında anlaştıktan sonra erkek konuyu ailesine açtıktan açıyor. Ailede çocuğunu evlendirmeyi düşünüyorsa; aile içinde konuşup, kızın ailelerine uygun olup olmadığına karar veriyorlar. Uygun görülürse etkili olabilecek, muhtar, öğretmen, imam veya köyün ileri gelenlerinden bir iki kişi ile birlikte dünürlüğe gidiliyor. Kız tarafı dünürcüleri ağırlıyor. Gelenler ne amaçla geldiklerini açıklıyorlar. Kız tarafı konuyu düşüneceklerini söylüyor. Kız tarafı da bu işi kendi arasında tartışıyorlar. Kıza isteyip istemediği soruluyor. Kendi aralarında karar veriyorlar. Erkek tarafı bir kez daha dünürcü gönderiyor. Kız tarafı uygun gördüyse söz veriliyor, uygun görülmediyse bu işin olmayacağı açıklanıyor. Fakat kız ile oğlan birbirini sevmişse gizlice anlaşarak kaçıp evleniyorlar.
Kız tarafından olur cevabı alındıktan sonra kararlaştırılan bir günde çarşıya gidiliyor. Orada yüzükler alınıp takılıyor. Urba, denilen kız için gerekli giyim eşyası alınıyor. İleri bir tarihte şerbet içiliyor, burada başlık parası, alınacak eşyaların listesi çıkarılıyor. Eşyayı ve ziynet eşyasını erkek tarafı yapmaktadır.
Baklava ile köylüye düğüne söylenir. Gelin çıkmadan bir gün önce kına gecesi düzenlenir. Kına gecesi orkestra veya davul zurna getiriliyor. Genç, yaşlı, kadın, kız, erkek karışık olarak eğleniyorlar.
Düğün sabahı köylüye yemek veriliyor. İkindi namazından sonra gelin alınır, damdın evine getirilir. Son zamanlarda kına gecesinin benzeri yine eğlence yapılır. Bu eğlence köyde, durumları iyi olan aileler ilçedeki düğün salonlarında yapılmaktadır. Yatsı namazından sonra hoca tarafından dini nikah kıyılır, dua yapılır, damat gelin odasına gönderilir. Eskiden yapılan duvak adeti son yıllarda kaldırılmıştır.
Asker uğurlama; askerlik çağı gelen gençlerin ailesi, askerlik günü belli olduktan sonra bir akşam evinde köylünün de katılımıyla bir Kur'an okutuyor, vatana millete hayırlı bir asker olması için ve hayırlısıyla dönmesi için dualar ediliyor. Askerlik günü geldiğinde köylülerin hepsi birden arabalara binerek ilçedeki terminale kadar uğurlamaya geliyor. Terminalde ayak üstü davul zurna eşliğinde eğlence yapılıyor. Otobüs saati geldiğinde ise asker herkesle vedalaşarak otobüse biniyor. Otobüse biner binmez askerlik başlamış oluyor.
 

HAZIRLAYAN

ŞENOL ÖZDİL